Monday, November 20, 2017

Il-każ kurjuż tal-Katalonja -- The curious case of Catalonia

- no title specified

Lately we have followed developments in Spain, still under way, where the Catalonia region has attempted to change its autonomy within Spain to independence.  For those unfamiliar with the region, it is located in the north-east of Spain, on the border with France and Andorra, and whose capital is Barcelona.

 

The first step consisted of a referendum this year on the 1st of October, where 43% of the population  voted from whom 92% were in favour of independence, a referendum declared unconstitutional by the Spanish Constitutional Court and which was hampered even violently by the Spanish police.

 

Then on the 10th of October, the then President of Catalonia, Carles Pugdemont, issues a rather confusing statement which first declared that the Catalonian people had given a mandate for the region to become independent and then immediately declared he would be asking the Catalonian Parliament to suspend the effect of this declaration in order to enable talks with the Spanish government, talks that the latter had absolutely no intention of undertaking.

 

Finally, on 27th October, Catalonia’s Parliament passed a resolution where it unilaterally declared independence.

 

This all resulted in nought, as immediately the Spanish government sacked a number of Catalonia’s ministers and the President, took the running of the region into its hands and called a fresh election, while a Spanish court initiated proceedings against the region’s leaders for sedition.

 

This case seems curious for a few reasons.  Firstly, there does seem to be a strong sentiment in the region for independenc from Spain, however it does not seem to be predominant.  With all its defects, including disruption by the police and the declared Spanish anti-constitutionality of the exercised, the result of the referendum (92% in favour out of the 43% that voted) did not demonstrate a substantial majority in the region were actually in favour of independence.

 

Secondly, after the declaration of the 27th October, it seems that the region’s leaders did not take steps to implement the declaration itself.  For example, if the region is really independent, why did it accept decisions coming from Spain’s central government?  Why wasn’t there a mobilisation of Catalonia’s police and the local administration?

 

It does seem that the effect of the unilateral independence declaration was, and intended to be, only symbolic, whatever was the impression given to those who were in favour of this step.

 

Nevertheless, the Spanish government seems to be intent to respect neither the declaration of independence that has occurred, neither the strong independent sentiment in the region.  This sentiment will not fade away, not at all.  This region has long roots in history, starting at the start of the second century AD, where a number of counties in the north-east of the Iberian peninsula, united under the county of Barcelona to become the Principality of Catalonia.

 

We Maltese are perhaps not too familiar with the Catalonia region, but if we consider the Principality of Catalonia then combined with the Kingdom of Aragon under the so-called Aragon Crown, the bell in Maltese history rings of the Aragonese reign, between 1282 and 1530, when Malta then passed into the hands of the knights.

 

In those times, Catalonia already had its structure, traditions and language (Catalan) which is still spoken today.  It has a history of at least a thousand years, and this cannot be denied overnight, even if inconvenient to the Spanish government, and triggers shivers up the spine of other European countries that also have their ancient and proud regions that they’d prefer remain quiet.

 

In my view the independence declaration was premature, and the regions’ leaders did not give much importance to the impact of the Catalan region, which is the richest in Spain, on the rest of the country when it simply leaves.  Nevertheless I think there are legitimate aspirations, founded in history, that need to be considered and respected, even if unclear whether they reflect the will of the majority of inhabitants in the region.  Perhaps the steps taken by the pro-independence leaders of Catalonia were hurried and not well thought out.

 

On the other hand, I think that the response of the Spanish state, that of using the iron fist and rejecting all discussion on the subject, is also too hurried and not well thought out.  Why doesn’t the Spanish constitution permit the holding a referendum on Catalan independence, both in the region and in the whole country?

 

The aspirations of a substantial part of the populace, if legitimate and strongly rooted in the history of a people culturally distinct, cannot be extinguished with a flick of a switch, and if discarded peremptorily might lead to other, ugly, consequences.  The story of the Basque region is too fresh in memory, with the terrorism of the ETA group.

 

It’s better to have a political, democratic, civil, constitutional discussion, on possible forms of higher autonomy that were possible until yesterday, and/or other forms of cooperation, than the stomping of boots, brandishing of firearms, the use of truncheons and throwing people into jail.

 

---------------------------------

 

Dan l-aħħar segwejna l-iżviluppi fi Spanja, li għadhom sejrin, fejn ir-reġjun tal-Katalonja għamel attentat kontroversjali biex l-awtonomija tiegħu fi ħdan Spanja jibdilha f’indipendenza.  Għal min mhux familjari miegħu, dan ir-reġun jinsab fil-grigal ta’ Spanja, fuq il-fruntiera ma’ Franza u Andorra, u l-belt kapitali tiegħu hija Barċellona.

 

L-ewwel pass kien jikkonsisti fir-referendum tal-1 ta’ Ottubru ta’ din is-sena, fejn 43% tal-popolazzjoni ivvutat li minnhom kien hemm 92% favur l-indipendenza, referendum li kien iddikjarat kontra l-kostituzzjoni mill-Qorti Kostituzzjonali Spanjola, u li kien imfixkel anke bi vjolenza mill-pulizija Spanjola.

 

Imbagħad fl-10 ta’ Ottubru, il-President ta’ dakinhar tal-Katalonja Carles Pugdemont ħareġ stqarrija kemmxejn konfuża fejn l-ewwel iddikjara li l-poplu tal Katalonja kien ta mandat sabiex ir-reġjun isir indipendenti u immedjatament stqarr li se jsaqsi lill-Parlament tal-Katalonja biex jissospendi l-effetti ta’ din id-dikjarazzjoni sabiex isiru taħdidiet mal-gvern Spanjol, taħdidiet li dan tal-aħħar ma kellu assolutament ebda intenzjoni li jagħmel.

 

Fl-aħħarnett, fis-27 ta’ Ottubru, il-Parlament tal-Katalonja għadda riżoluzzjoni fejn unilateralment iddikjara l-indipendenza.

 

Dan kollu sfaxxa fix-xejn, għax immedjatament il-gvern Spanjol keċċa lil diversi ministri tal-Katalonja u l-President, f’idejh it-tmexxija tar-reġjun u għajjat għal elezzjoni ġdida, filwaqt li qorti Spanjola bdiet proċeduri kontra dawn il-mexxejja tar-reġjun għal sedizzjoni.

 

Dan il-każ narah kurjuż għal diversi raġunijiet.  L-ewwel ħaġa, jidher li hemm sentiment qawwi f’dan ir-reġjun għall-indipendenza minn Spanja, iżda ma jidhirx li huwa predominanti.  Bid-difetti kollha tiegħu, inkluż it-tfixkil mill-pulizija u d-dikjarazzjoni li kien kontra l-kostituzzjoni ta’ Spanja, ir-riżultat tar-referendum (92% favur minn 43% li vvutaw) ma weriex li kien hemm maġġoranza sostanzjali tar-reġjun li kienu favur l-indipendenza.

 

It-tieni nett, wara d-dikjarazzjoni tas-27 ta’ Ottubru, jidher li l-mexxejja tar-reġjun ma ħadux passi biex jimplementaw id-dikjarazzjoni infisha.  Per eżempju, jekk ir-reġjun verament huwa indipendenti, kif aċċetta d-deċiżjonijiet li ġew mill-gvern ċentrali ta’ Spanja?  Kif ma kienx hemm mobilizzazzjoni tal-pulizija ta’ Katalonja u tal-amministrazzjoni lokali?

 

Għalhekk jidher li d-dikjarazzjoni unilaterali tal-indipendenza li saret jidher li kellha biss effett, u intenzjoni li tkun, simbolika, kien x’kien l-impressjoni li ngħatat lil dawk li jappoġġjaw dan il-pass.

 

Madankollu, il-gvern Spanjol jidher li għandu l-intenzjoni li la jirrispetta d-dikjarazzjoni tal-indipendenza li saret, u lanqas tas-sentiment qawwi indipendenti li hemm fir-reġjun.  Dan is-sentiment mhux se jispiċċa fix-xejn, tutt’altru.  Dan ir-reġjun għandu għeruq twal fl-istorja, ilu ġej mill-bidu tat-tieni seklu w.K., fejn numru ta’ kontej fil-grigal tal-peninsula Iberika, ingħaqdu taħt il-konti ta’ Barċellona biex isiru l-Prinċipalità tal-Katalonja.

 

Aħna l-Maltin forsi m’aħniex wisq familjari mar-reġjun tal-Katalonja, imma jekk nikkunsidraw li l-Prinċipalità tal-Katalonja imbagħad ingħaqad mar-renju ta’ Aragon taħt l’hekk imsejjaħ Kuruna ta’ Aragon, iddoqq il-qanpiena fl-istorja Maltija tal-ħakma tal-Aragoniżi, li saret bejn l-1282 sal-1530, meta Malta imbagħad għaddiet f’idejn il-Kavallieri.

 

Matul dak iż-żmien, il-Kalalonja diġà kellha l-istruttura tagħha, it-tradizzjonijiet tagħha, il-lingwa tagħha (il-Katalan) li għadu mitkellem illum.  Għalhekk għandha storja ta’ mill-inqas elf sena, u dan ma jistax jitħassar mil-lum għall-għada, anke jekk hu inkonvenjenti għall-gvern Spanjol u jqabbad il-bard f’pajjiżi oħra Ewropej li għandhom ir-reġjuni antiki u kburin tagħhom li jippreferuhom li jibqgħu kwieti.

 

Jien ngħid li d-dikjarazzjoni tal-indipendenza li saret kienet prematura, u l-mexxejja tiegħu ma tawx importanza lill-impatt li r-reġjun Katalan, li hu l-iktar għani fi Spanja, ikollu fuq il-bqija tal-pajjiż meta sempliċement jitlaq.  Madankollu hemm aspirazzjonijiet narahom leġittimi, fundati fl-istorja, li jridu jiġu kkunsidrati u rrispettati, anke jekk mhux ċar li jirriflettu r-rieda tal-maġġoranza tal-abitanti tar-reġjun.  Forsi l-passi li ttieħdu mill-mexxejja pro-indipendentisti tal-Katalonja kienu mgħaġġla u mhux maħsubin fit-tul.

 

Mill-banda l-oħra, jien naħseb ukoll li r-risposta tal-istat Spanjol, li juża l-id tal-ħadid u jirriġetta kull diskussjoni fuq is-suġġett, huwa wkoll mgħaġġel u mhux maħsub fit-tul.  Għalfejn il-Kostituzzjoni Spanjola ma tippermettix li jsir referendum fuq l-indipendenza Katalana, kemm fir-reġjun u kemm fil-pajjiż sħiħ?

 

L-aspirazzjoni ta’ parti sostanzjali tal-poplu, jekk huwa leġittimu u b’għeruq b’saħħithom fl-istorja ta’ poplu kulturalment distint, ma jintefiex qisu swiċċ, u jekk jixxejjen mingħajr kumplimenti għandu mnejn iwassal għal konsegwenzi oħra, koroh.  L-istorja tar-reġjun Bask għadu frisk wisq fil-memorja, bit-terroriżmu tal-grupp ETA.

 

Aħjar diskussjoni miftuħa politika, demokratika, ċivili, kostituzzjonali, fuq forom possibbli ta’ iktar awtonomija milli kien hemm sal-bieraħ, u/jew fuq forom differenti ta’ kooperazzjoni, milli t-tisbit tal-istvali, tixjir tal-ixkubetti, daqqiet tal-lembubi u tfigħ ta’ nies ‘il-ħabs.

Sunday, November 5, 2017

Nuclear energy -- L-enerġija nukleari

- no title specified

Just to be clear, I’ll be discussing nuclear fission, not nuclear fusion.

 

The latter is a process, still experimental after decades, where atoms of the element hydrogen, or commonly its heavier versions deuterium or tritium, are fused under enormous emounts of pressure and heat, with the product being another element (helium) and the release of lots of energy.  The difficulty is that the generated energy needs to be higher than the considerable energy used up to maintain the heat and pressure necessary.

 

Fission is the process in which the nucleus of uranium, a heavy element, and/or plutonium, is split into at least two smaller nuclei after absorbing a neutron, accompanied by a release of energy, radiation and other neutrons.  When this process is uncontrolled, these latter neutrons propagate the process by themselves which quickly ends up in smoke with a familiar mushroom shape, i.e. the process of an atomic bomb.

 

On the other hand, if the fission process is controlled, it can be used, for example, to heat water, generate steam, turn turbines and generate electricity.  It’s for this reason that there are a bit more than 400 centres around the world generating electricity using nuclear fission energy.

 

Disadvantages abound.  One of the largest is the fear that the control mentioned previously is found wanting, or an unplanned condition arises which converts the controllable to uncontrollable, like the scary incidents on Three Mile Island in the United States in 1979 (mechanical problem and human errors)1, Chernobyl in the Ukraine (ex-USSR) in 1986 (design defect and human errors)2 and the one freshest in our minds and still unfolding in Fukushima in Japan (an earthquake that generated a tsunami that knocked out all power sources feeding cooling systems to the reactors)3.

 

Another big disadvantage is that fission produces radioactive material that can be processed elsewhere to be used in nuclear armaments, as well as the radioactive decay of this material is measured in thousands of years, not in months, and so needs to be stored with great care and protection, as it is highly toxic and absolutely cannot be allowed to fall into the wrong hands.  You can say no one wants this in his/her back yard.

 

Finally one might mention the cost for building a centre for nuclear fission energy is very high – figures of billions of dollars are talked about, not to mention running costs and also the final cost of dismantling when the plant is aged and no longer considered viable.  Critics point out that this amount of money should strategically be better spent in sustainable energy industries (sun, wind, waves), and not unreasonably.

 

Nevertheless I always remain marvelled how a country like Australia, that together with Kazakhstand and Canada have 70% of the world’s production of uranium, and alone has a third of known reserves of this element4, not only don’t have fission energy plants (except for one used for research and medicinal purposes) but doen’t have well known global firms that design and build these plants.  You could say that the uranium industry in Australia consists mainly of digging it from the ground and exporting it.

 

In other words, if Australia has a moral problem with the disadvantages I mentioned earlier, it seems it finds no problem with exporting these problems to other countries, as long as a tidy dollar is pocketed.

 

Although a number of countries, like Japan and Germany, have decided to press the brakes on the use of this technology, there are others lke China which are still undertaking new installations of fission plants.5

 

With the situation existing today, this development is happening outside Australia, with plants being built for example by Westinghouse from the US in projects in China, considered to be part of the third generation.  To have an idea of developments, the reactors in Fukushima are considered to be part of the second generation, with their cooling system being active.  In a third generation system, the cooling system is passive, and so less susceptible to the disaster that has occurred in Japan.

 

Australia can have a larger role in the industry than it has today.  At least it seems to want to collaborate6 in the research and design of fourth generation systems, which include a substantial increase in efficiency, a reduction in radioactivity of the waste by-product and, mostly interesting from my perspective, the use of existing nuclear waste as the main source material of the plant.  This latter point will lead to a reduction of the massive stockpile problem that the nuclear energy industry has today.

 

I don’t see anything wrong with Australia dedicating resources to contribute to increasing the efficiency and reducing the danger of this technology which, with or without us, will continue to progress, until better solutions are found and built for the insatiable needs of mankind for electricity.

 

As long as, I hasten to add, such a step is not used as an excuse to surreptitiously attempt to hold back the change of direction towards sustainable energy, a change that is globally well on its way!

 

-----------------------------

 

Biex niftiehmu, se nitkellem fuq l-enerġija nukleari tal-fissjoni, mhux tal-fużjoni.

 

Dan tal-aħħar huwa l-proċess, li ilu esperimentali għal għexieren ta’ snin, fejn atomi tal-element l-idroġenu, jew komunement il-verżjonijiet itqal tagħhomtiegħu id-dewuterju (deuterium) jew it-tritjum (tritium), jingħaqdu flimkien taħt pressjoni u sħana enormi, u l-prodott ikun element ieħor (l-elju – (helium) u l-ġenerazzjoni ta’ ħafna enerġija.  Id-diffikultà hija li l-enerġija ġġenerata trid tkun iktar għolja mill-enerġija konsiderevoli moħlija biex tinżamm il-pressjoni u s-sħana kbira neċessarja.

 

Il-fissjoni huwa l-proċess li bih in-nukleu tal-uranju, element imsejjaħ tqil, u/jew tal-plutonju, jinqasam f’mill-inqas żewġ nuklei iżgħar wara li jkun assorba newtronu, u apparti hekk jiġu ġġenerati enerġija, radjazzjoni u newtroni oħra.  Meta dan il-proċess ma jkunx ikkontrollat, dawn in-newtroni tal-aħħar jistgħu ikomplu l-proċess waħedhom li malajr jispiċċa f’daħna bil-forma familjari ta’ faqqigħ, ċioe il-proċess tal-bomba atomika.

 

Mill-banda l-oħra, jekk il-proċess ta’ fissjoni jkun ikkontrollat, jista’ per eżempju jintuża biex isaħħan l-ilma, isir il-fwar, idawwar turbini u jiġġenera l-enerġija elettrika.  Għalhekk hawn ftit iktar minn erba’ mitt ċentru madwar id-dinja li jiġġeneraw l-elettriku permezz tal-enerġija nukleari tal-fissjoni.

 

Żvantaġġi hemm, u mhux ftit.  Waħda mill-kbar nett hija l-biża’ li l-kontroll li semmejt qabel ma jkunx biżżejjed, jew ikun hemm xi kundizzjoni mhux ippjanata li tbiddel il-kontrollabbli f’inkontrollabbli, bħall-inċidenti tal-biża’ ta’ Three Mile Island fl-Istati Uniti fl-1979 (problema mekkanika u nuqqasijiet umani)1, Chernobyl fl-Ukraina (dakinhar l-USSR) fl-1986 (difetti tad-disinn u nuqqasijiet umani wkoll)2, u dik tant friska fil-memorja u li għadha għaddejja ġo Fukushima fil-Ġappun (terremot li kkawża tsunami li qered il-kurrent li jħaddem lis-sistemi li kienu jkessħu lir-reatturi)3.

 

Żvantaġġ ieħor kbir huwa li l-fissjoni tipproduċi materjal li jista’ jkun proċessat iktar x’imkien ieħor biex jintużaw fl-armamenti nukleari, kif ukoll li d-degradazzjoni radjuattiva ta’ dan il-materjal jitkejjel bl-eluf tas-snin, mhux ta’ xhur, li għalhekk irid jiġi maħżun bi protezzjoni kbira, minħabba li huwa tossiku u li assolutament ma jridx jaqa’ f’idejn ħżiena.  Tista’ tgħid li ħadd ma jkun iridu wara daru.

 

Fl-aħħar jista’ jissemma li l-prezz biex jinbena impjant tal-enerġija tal-fissjoni nukleari huwa għoli ħafna – jitkellmu bil-biljuni tad-dollari, biex ma nsemmux il-prezz biex jitħaddem u biex jiġi żmantellat meta jixjieħ u ma jibqax vijabbli.  Il-kritiċi jgħidu li dawn huma flejjes li strateġikament aħjar jintefqu fl-industriji tal-enerġija sostenibbli (xemx, riħ, mew[), u mhux mingħajr raġun.

 

Madankollu jien nibqa’ daqsxejn immeraviljat kif pajjiż bħall-Awstralja, li flimkien mal-Kazakhstan u l-Kanada għandhom 70% tal-produzzjoni dinjija tal-uranju, u fil-fatt għandha terż mir-riżervi magħrufa globali ta’ dan l-element,4 mhux biss m’għandux impjanti tal-fissjoni (ħlief wieħed għall-użu tar-riċerka u tal-mediċina), imma lanqas biss għandu impriżi magħrufa globalment li jibnu jew jiddisinjaw dawn l-impjanti.  L-industrija tal-uranju fl-Awstralja tista’ tgħid li tikkonsisti primarjament biex inħaffruh mill-art u nesportawh.

 

Fi kliem ieħor, jekk l-Awstralja għandha problema morali bl-iżvantaġġi li semmejt ftit qabel, jidher li m’għandha l-ebda problema li tesporta dawn il-problemi lil pajjiżi oħra, basta ndaħħlu d-dollari.

 

Għalkemm diversi pajjiżi, bħall-Ġappun u l-Ġermanja, iddeċidew li jagħfsu l-brejkijiet fuq l-użu ta’ din it-teknoloġija, hemm oħrajn bħaċ-Ċina li għadhom għaddejjin bl-istallazzjoni ta’ impjanti ġodda.5

 

Kif inhi s-sitwazzjoni llum, dan l-iżvilupp qiegħed isir barra l-Awstralja, bl-impjanti li qed jinbnew, per eżempju mill-Westinghouse tal-Istati Uniti f’proġetti fiċ-Ċina, meqjusin li qiegħdin fit-tielet ġenerazzjoni.  Biex intikom ideja tal-iżvilupp, ir-reatturi ta’ Fukushima jitqiesu li huma tat-tieni ġenerazzjoni, u s-sistema tat-tkessiħ tagħhom hija attiva.  F’sistema tat-tielet ġenerazzjoni, is-sistema tat-tkessiħ hija passiva, għalhekk inqas suxxettibbli għal diżastru bħal dak li seħħ ġewwa l-Ġappun.

 

L-Awstralja jista’ jkollha rwol f’din l-industrija ferm ikbar milli għandha illum.  Talinqas jidher li trid tikkollabora6 fir-riċerka u ddisinjar ta’ sistemi tar-raba’ ġenerazzjoni, li jinkludu żieda sostanzjali fl-effiċjenza, tnaqqis fir-radjuattività tal-iskart u, għalija interessanti ferm, l-użu ta’ skart eżistenti nukleari bħala l-materja prima tal-impjant.  Dan tal-aħħar iwassal biex inaqqas il-problema manja li għandha l-industrija tal-enerġija nukleari llum.

 

Jien ma nara xejn ħażin li l-Awstralja tiddedika riżorsi biex tagħti kontribut biex tiżdied l-effiċjenza, u jitnaqqas il-periklu ta’ din it-teknoloġija li, bina jew mingħajrna, se tkompli tavvanza, sakemm jinstabu u jinbnew soluzzjonijiet aħjar għall-ħtieġa insatjabbli tal-bniedem għall-enerġija elettrika.

 

Basta, inżid ngħid, pass bħal dan ma jintużax bħala skuża biex baxx baxx jipprova jitrażżan il-bidla fid-direzzjoni lejn l-enerġija sostenibbli, bidla li globalment bdiet sew!

 

 

1http://www.history.com/topics/three-mile-island, retrieved 1/11/2017

2http://www.world-nuclear.org/information-library/safety-and-security/safety-of-plants/chernobyl-accident.aspx, retrieved 1/11/2017

3http://www.world-nuclear.org/information-library/safety-and-security/safety-of-plants/fukushima-accident.aspx, retrieved 1/11/2017

4http://www.efn-uk.org/l-street/economics-lib/rsources-reports/index_files/AUS-Uranium-facts.pdf, retrieved 1/11/2017

5https://spectrum.ieee.org/energy/nuclear/a-bittersweet-milestone-for-the-worlds-safest-nuclear-reactors, retrieved 1/11/2017

6https://archive.is/20160907131656/https://www.gen-4.org/gif/jcms/c_71564/australia-joins-the-generation-iv-international-forum, retrieved 1/11/2017

1http://www.history.com/topics/three-mile-island, retrieved 1/11/2017

2http://www.world-nuclear.org/information-library/safety-and-security/safety-of-plants/chernobyl-accident.aspx, retrieved 1/11/2017

3http://www.world-nuclear.org/information-library/safety-and-security/safety-of-plants/fukushima-accident.aspx, retrieved 1/11/2017

4http://www.efn-uk.org/l-street/economics-lib/rsources-reports/index_files/AUS-Uranium-facts.pdf, retrieved 1/11/2017

5https://spectrum.ieee.org/energy/nuclear/a-bittersweet-milestone-for-the-worlds-safest-nuclear-reactors, retrieved 1/11/2017

6https://archive.is/20160907131656/https://www.gen-4.org/gif/jcms/c_71564/australia-joins-the-generation-iv-international-forum, retrieved 1/11/2017