Monday, July 28, 2014

Women Priests - Il-Qassisin Nisa

Women Priests

On the 14th of July, a General Synod of the Church of England took a decision to allow women to become bishops1. For the Church of England, this was just another step beyond a decision taken in a previous synod in 1992, when for the first time women were allowed to be ordained priests2.

For other parts of the Anglican Communion, of which the Church of England is a fundamental part, this development had happened years before, like in the Episcopal Church. Needless to say, this development is very controversial. Even now, in the decision just taken by the Church of England, it is being careful to legislate to allow parishes that disagree with the decision to choose to continue to be led by a man. This may avoid the Communion from further fragmenting as a result of this topic.

The same narrative happened more or less in the Protestant and Reformed denominations. These typically don't speak about bishops and priests, but rather about pastors and ministers. Some denominations allow the ordination of women, others don't.

Finally, the teaching of the Roman Catholic Church is that it doesn't have the authority to ordain women into the priesthood. The position of the Orthodox Church is similar.

The Cathechism of the Catholic Church at paragraph 1577 provides two main reasons for this teaching:
  • that Jesus only chose men to make up the twelve apostles (a divine choice);
  • that the apostles in turn did the same when they chose their collaborators that were eventually to take their place (tradition).
The Apostles

The word 'apostle' is derived from the Greek apóstolos that means 'one that is sent'.3 When Jesus initially selected the twelve, all men, these were 'disciples' from the Latin discipulus that means one who learns. Hence, the disciples became apostles when they were sent by Jesus to teach4.

It's interesting that not only the Twelve are called apostles in the Catholic and Orthodox churches.
  • The evangelist Luke wrote that Jesus sent a group of seventy people, in twos, to preach the good news5. Scripture calls them disciples and this is the tradition of Christians in the west (Catholics), however Christians in the east (Orthodox) refer to them as apostles;
  • St Paul in his letter to the Romans refers to Andonicus and Junia as being with him in prison and being 'prominent among the apostles'6. It is likely that Junia was the wife of Andonicus.
  • We Maltese are proud of St Paul and St Luke who were shipwrecked in Malta on their way to Rome. St Luke was one of the twelve, however St Paul wasn't. Nevertheless, the Church still refers to him as an apostle.
  • In the story of the death and resurrection of Jesus, it has to be said that the person mentioned most in the four gospels as being present and giving the news of the resurrection to the Twelve is St Mary Magdalene. It may not be known by everybody that the Church, from very early on, many centuries before the Schism between the Orthodox and Roman Catholic churches, started and to this day still calls her 'Apostle to the Apostles' 7.

Jesus the Egalitarian

Apart from the Twelve, Jesus had another group that were with him wherever he met. These were women, who used to assist him from their means8. However, in the hour of need (the crucifixion), it was mostly the women who stayed with him near the cross, and accompanied his body to the grave9, while the Twelve practically disappeared.

It was to women that Jesus chose to reveal his resurrection, not the Twelve. It was women that Jesus wanted to proclaim the news of his resurrection to the Twelve, who initially did not even believe them10!

The New Testament mentions women relatively more frequently than in the Old Testament. Jesus intervened or spoke favourably a number of times in the favour of women, as in the case of stoning of the adulteress11 and the conversation with the Samaritan woman12. I take the importance given by Jesus to women, in a society which was certainly even more patriarchal than today, as being revolutionary and made him an egalitarian much before our time.

Tradition

The Pontifical Biblical Commission of the Roman Curia concluded in 1977 that the New Testament alone was not enough to resolve the question of the ordination of women clearly, once and for all13. For this reason, the Church also refers to its tradition, where its leaders were always against women entering the priesthood.

In the early centuries, a number of Christian communities, like the Gnostics and the Montanists, had women in the priesthood. A number of early Church Fathers, like Iraneous and Tertullian, condemned this practice14. Although the Church accepts that there are elements of prejudice against women in the writings of Church Fathers, from early on it has considered these groups as heretical, and maintained the position of the Church Fathers against the ordination of women15.

Comment

In an attempt to stop the debate within the Church, Pope John Paul II issued an Apostolic Letter in 1994 saying that the Church had no authority to ordain women into the priesthood, and that this was to be definitively held by all the faithful16. This is not generally considered infallible in itself, as it wasn't made under an extraordinary Magisterium (authority to establish the Church's authentic teaching), however the Congregation for the Doctrine of the Faith declared a year later that the teaching is infallible under the ordinary and universal Magisterium17, a declaration that is still disputed in theological circles.

The attempt to stop debate within the Roman Catholic Church does not seem to have been successful. A number of groups are still working and talking in favour of the ordination of women, such as the Women's Ordination Conference, the Roman Catholic Womenpriests (which has been excommunicated by the Church), a group of German theologians and the Association of Catholic Priests in Ireland, amongst others.

I consider the Catholic Church's teaching in this regard to be a step backwards from the spirit of discernment of the signs of the times, a spirit so very present in the Church in the time of Vatican Council II in the sixties. I think that few are those in Western societies these days that don't feel a strong move in favour of equality of women in all aspects of society. I think that this should also apply to the Church, and in no way can be considered against the teachings of Jesus.

I feel that the Church does not appreciate enough the primary role of witnessing of faith by women when Jesus was still alive as well as their proclamation of the Good News afterwards. Apart from this, traditions can be made and those that are not fundamental can change with time (which has already happened many times). That male leaders do everything in their power to keep a patriarchal system is expected, even if they genuinely believe in it, however this can neither be considered prophetic nor coherent with Jesus' attitude to women.

The best, or only, chance I see that this issue is reconsidered by the Catholic Church is if there is a genuine attempt to evaluate the impact of centuries of prejudice against the female sex on the teachings and traditions of the Church that have been built over time. For example, it was St Paul who wrote 'Let a woman learn in silence with full submission', 'Adam was not deceived but the woman was deceived' and 'she will be saved through childbearing' 18. This type of message can easily lead to prejudice against women and to their being considered inferior to men. This type of exercise is neither easy nor quick.

As a Christian, I am heartened to see the egalitarian spirit of Jesus alive in his church. As one baptised in the Catholic Church, I'm disappointed not to see this yet in mine.


1https://www.churchofengland.org/media-centre/news/2014/07/church-of-england-to-have-women-bishops.aspx, retrieved 24/7/2014
2https://www.churchofengland.org/our-views/women-bishops/the-women-priests-debate.aspx, retrieved 24/7/2014
3Concordance of the Bible - Greek Dictionary of the New Testament, James Strong, 1979, Thomas Nelson Inc.
4Matthew 10:1-8
5Luke 10:1-24
6Romans 16:7
7Apostolic Letter Mulieris Dignitatem, Chapter 16, Pope John Paul II, 1988
8Luke 8:1-3
9http://en.wikipedia.org/wiki/Women_at_the_crucifixion, retrieved 25/7/2014
10Luke 24:11
11John 7:53-8:11
12John 4:1-42
13http://www.womenpriests.org/classic/append2.asp, retrieved 25/7/2014
14'Notes on the Female Priesthood in Antiquity', Journal of Feminist Studies 7 (1991) No 1, pp. 73-94, Giorgio Otranto
15Declaration Inter Insigniores On The Question Of Admission Of Women To The Ministerial Priesthood, Sacred Congregation for the Doctrine of the Faith, 1976
16Apostolic Letter Ordinatio Sacerdotalis, Pope John Paul II, 1994
17Concerning The Teaching Contained In “Ordinatio Sacerdotalis”, Congregation for the Doctrine of the Faith, 1995
181 Timothy 2:8-15


------------------------------------------------------

Il-Qassisin Nisa

Fl-erbatax ta' Lulju li għadda, Sinodu Ġenerali tal-Knisja Ingliża iddeċieda li jippermetti n-nisa li jsiru isqfijiet1. Għall-Knisja Ingliża, dan huwa biss żvilupp ieħor minn deċiżjoni li kienet ittieħded f'sinodu ieħor fl-1992, fejn in-nisa għall-ewwel darba tħallew jiġu ordnati saċerdoti2.

Għal xi partijiet oħra tal-Komunjoni Anglikana, li l-Knisja Ingliża tifforma parti fundamentali tagħha, dan l-iżvilupp seħħ snin qabel, bħal fil-Knisja Episkopali . M'għandniex xi ngħidu, dan l-iżvilupp huwa kontroversjali ħafna. Anke issa, fid-deċiżjoni li l-Knisja Ingliża għadha kif ħadet, qed toqgħod attenta li tilleġisla sabiex il-parroċċi li ma jaqblux mad-deċiżjoni jitħallew jagħżlu li jkomplu jitmexxew minn raġel. Dan jista' jevita li l-Komunjoni tkompli tinqasam b'riżultat ta' dan is-suġġett.

L-istess storja bejn wieħed u ieħor ġrat fid-denomenazzjonijiet Protestanti u Riformati. Dawn ma jitkellmux fuq isqfijiet u qassisin, imma fuq pastors u ministri. Uħud iħallu lin-nisa jkunu ordnati, u oħrajn le.

Fl-aħħarnett, it-tagħlim tal-Knisja Kattolika Rumana hu li l-Knisja m'għandhiex awtoritá li tordna lin-nisa bħala saċerdoti. Il-pożizzjoni tal-Knisja Ortodossa hija simili.

Il-Katekiżmu tal-Knisja Kattolika f'paragrafu 1577 jagħti żewġ raġunijiet prinċipali għal dan it-tagħlim:
  • li Ġesù għażel lil irġiel biss biex jiffurmaw it-tnax l-appostlu (għażla divina);
  • li l-appostli għamlu l-istess meta għażlu l-kollaboraturi tagħhom li kellhom jieħdu posthom fil-ministeru tagħhom (it-tradizzjoni).
L-Appostli

Il-kelma 'appostlu' ġejja mill-kelma Griega apóstolos li tfisser 'wieħed mibgħut'.3 Meta Ġesù fil-bidu għażel lit-tnax, li kienu rġiel, dawn kienu 'dixxipli' mill-kelma Latina discipulus li tfisser wieħed li jitgħallem. Għalhekk id-dixxipli saru 'appostli' meta ntbagħtu minn Ġesù biex jgħallmu4.

Li huwa interessanti li mhux it-Tnax biss jissejħu appostli fil-knejjes Kattoliċi u Ortodossi.
  • Luqa l-evanġelista kiteb li Ġesù bagħat grupp ta' sebgħin persuna, tnejn tnejn, biex ixandru l-bxara t-tajba5. L-isktrittura ssejħilhom dixxipli u dan ukoll huwa t-tradizzjoni tal-insara fil-punent (Kattoliċi), però l-insara tal-lvant (Ortodossi) jirreferu għalihom bħala appostli;
  • San Pawl fl-Ittra lir-Rumani jirreferi għal Andonicus u Junia bħala li kienu miegħu il-ħabs u 'prominenti fost l-appostli'6. Junia aktarx kienet il-mara ta' Andonicus;
  • Aħna l-Maltin kburin b'San Pawl u San Luqa li kienu Malta minħabba l-għarqa tal-vapur li kienu fuqu fi triqthom lejn Ruma. San Luqa kien wieħed mit-Tnax, imma San Pawl ma kienx. Madankollu, il-Knisja xorta tirreferi għalih ukoll bħala appostlu;
  • Fl-istorja tal-mewt u qawmien ta' Ġesù, irid jingħad li l-iktar persuna li tissemma fl-erba' vanġeli li kienet preżenti u li tat l-aħbar tal-qawmien lit-Tnax hija Santa Marija Maddalena. Forsi mhux magħruf minn kulħadd li l-Knisja, mill-bidunett tagħha, ħafna sekli qabel ix-Xisma bejn l-Ortodossi u l-Kattoliċi Rumani, bdiet u għadha ssejħilha 'Appostlu lill-Appostli' 7.
Ġesù l-egalitarju

Apparti t-Tnax, Ġesù kellu grupp ieħor li kienu jkunu miegħu kull fejn imur. Dawn kienu nisa, li kienu jassistuh mill-mezzi tagħhom8. Però, fis-siegħa tal-prova (il-kruċifissjoni), kienu n-nisa l-iktar li baqgħu miegħu ħdejn is-salib, u li akkumpanjaw lil ġismu lejn il-qabar9, waqt li t-Tnax prattikament sparixxew.

Lil nisa Ġesù għażel biex jiżvela l-qawmien tiegħu, mhux lit-Tnax. Lil nisa Ġesù ried biex iwasslu l-aħbar tal-qawmien lit-Tnax, li fil-bidu lanqas emmnuhom10!

It-Testment il-Ġdid isemmi lin-nisa relattivament ħafna iktar mit-Testment l-Antik. Ġesù intervjena jew tkellem kemm 'il darba favur in-nisa, bħal fil-każ tad-tħaġġir tal-adultera11 u d-diskursata mas-Samaritana12. Jien għalija din l-importanza li jagħti Ġesù lin-nisa, f'soċjetà li żgur kienet iktar patrijarkali milli hi illum, kienet rivoluzzjonarja u tagħmlu egalitarju ħafna qabel żmienna.

Tradizzjoni

Il-Kummissjoni Pontifikali Bibblika tal-Kurja ta' Ruma ikkonkludiet fl-1977 li t-Testment il-Ġdid waħdu mhux biżżejjed biex tiġi riżolta il-kwistjoni tal-ordinazzjoni tan-nisa b'mod ċar darba għal dejjem13. Għalhekk, il-Knisja tirreferi wkoll għat-tradizzjoni tagħha, fejn il-mexxejja tagħha dejjem kienu kuntrarji li n-nisa jwettqu l-ministeru saċerdotali.

Fis-sekli tal-bidu, diversi komunitajiet insara, bħan-Njostiċi u l-Montanisti, kellhom nisa li eżerċitaw il-ministeru saċerdotali. Diversi Missirijiet tal-Knisja ta' dakinhar, bħal Iranaeus u Tertulljan, ikkundannaw din il-prattika14. Għalkemm il-Knisja tirrikonoxxi preġudizzji kontra n-nisa fil-kitbiet tal-Missirijiet tal-Knisja, minn kmieni kkunsidrat 'l dawn il-gruppi bħala eretiċi, u żammet il-pożizzjoni tal-Missirijiet kontra l-ordinazzjoni tan-nisa15.

Kumment

Sabiex jipprova jwaqqaf id-dibattitu fil-Knisja fuq is-suġġett, il-Papa Ġwann Pawlu II fl-1994 ħareġ Ittra Apostolika li l-Knisja m'għandha l-ebda awtorità li tordna lin-nisa bħala saċerdoti, u li dan irid jiġi segwit minn-nies ta' fidi16. Din mhix ġeneralment meqjusa fiha nfisha bħala infallibbli għax ma saritx taħt il-Maġisterju (awtorita' li tistabbilixxi t-tagħlim awtentiku) straordinarju (dikjarazzjoni solenni ex-cathedra), imma l-Kongregazzjoni fuq id-Duttrina tal-Fidi ħarġet stqarrija sena wara li d-dikjarazzjoni hija infallibbli taħt il-Maġisterju ordinarju u universali17, stqarrija li hemm dibattitu fuqha bejn it-teologi. 
 
L-attentat li jitwaqqaf id-dibattitu fil-Knisja Kattolika Rumana ma tantx jidher li kellu suċċess. Diversi gruppi għadhom jaħdmu u jitkellmu favur l-ordinazzjoni tan-nisa, bħall-Women's Ordination Conference, Roman Catholic Womenpriests (li huma skumnikati mill-Knisja), grupp ta' teologi Ġermaniżi u l-Association of Catholic Priests tal-Irlanda, fost l-oħrajn.

It-tagħlim tal-Knisja Kattolika f'dan ir-rigward narah bħala pass lura mill-ispirtu ta' dixxerniment tas-sinjali taż-żminijiet, spirtu li kien qawwi fil-Knisja fi żmien il-Kunsill tal-Vatikan II tas-sittinijiet. Naħseb li ftit huma dawk fis-soċjetajiet tal-Punent li ma jarawx moviment qawwi illum favur l-ugwaljanza tan-nisa f'kull aspett tas-soċjetà. Jien nara li dan għandu japplika wkoll għall-Knisja, u bl-ebda mod ma jista' jitqies kontra t-tagħlim ta' Ġesu.

Inħoss li l-Knisja mhix qed tirrikonoxxi biżżejjed ir-rwol ewlieni ta' xhieda tal-fidi tan-nisa meta Ġesù kien ħaj kif ukoll bħala ħabbara tal-Bxara t-Tajba wara. Barra minn hekk, it-tradizzjonijiet isiru u dawk li mhumiex fundamentali jistgħu jinbidlu maż-żmien (li diġa ġrat fil-Knisja kemm-il-darba). Li mexxejja rġiel jagħmlu minn kollox biex iżommu sistema patrijarkali hija mistennija, anke jekk ġenwinament jemmnu fiha, imma la hija profetika u lanqas ma naraha koerenti mal-attitudni lejn in-nisa ta' Ġesù. It-tradizzjoni għadha għaddejja u tibqa' ssir.

L-aħjar, jew l-uniku, ċans li nara 'l din il-kwistjoni terġa tiġi kkunsidrata fil-Knisja Kattolika hu jekk isir attentat ġenwin li jiġi evalwat l-impatt ta' sekli ta' preġudizzji kontra s-sess femminil fuq it-tagħlim u/jew it-tradizzjonijiet tal-Knisja li nbnew matul iż-żminijiet. Per eżempju, kien San Pawl li kiteb li l-mara 'għandha titgħallem fis-silenzju u fis-sottomissjoni', 'Adam ma tqarraqx imma Eva tqarrqet', u li 'hi tiġi salvata biss bil-ħlas'18. Dawn it-tip ta' messaġġi faċilment iwasslu għal preġudizzju kontra n-nisa u li jkunu meqjusa inferjuri għall-irġiel. Dan it-tip ta' eżerċizzju la huwa faċli u lanqas xi ħaġa ta' malajr.

Bħala nisrani, inqawwi qalbi li nara l-ispirtu egalitarju ta' Ġesù ħaj fil-knisja tiegħu. Bħala bniedem mgħammed fil-Knisja Kattolika, jiddispjaċini li dan għadni ma naraħx fil-knisja tiegħi.

No comments:

Post a Comment